Dilise Kuipers

“Het zijn vaak de kleine momenten die het werk zo mooi maken.”

Waarom is het Carolus volgens jou een fijne school om te werken?

“Wat ik hier heel prettig vind, is dat de directie heel benaderbaar is. Je kunt altijd vragen stellen, sparren of iets bespreken. Ik heb hier nooit het gevoel dat mensen in een soort ivoren toren zitten waar je niet bij kunt. Daarnaast merk je dat collega’s er echt voor elkaar zijn. Of het nu binnen een sectie is, binnen het ondersteuningsteam of ergens anders in de school: als er iets speelt, staan mensen klaar om mee te denken. Dat maakt de sfeer heel prettig en zorgt ervoor dat je je hier echt thuis kunt voelen.”

Hoe ziet een gemiddelde werkdag er voor jou uit?

“Die is eigenlijk nooit hetzelfde. Natuurlijk heb ik een paar vaste momenten in de week; overleg met mijn ondersteuningsteam, met de directie en verschillende overleggen rondom ondersteuning. Maar daaromheen is elke dag anders. Ik heb gesprekken met ouders, overleg met externe partijen zoals het samenwerkingsverband of leerplicht, en tussendoor loopt er van alles: leerlingen, collega’s, e-mails… Het is heel divers. Dat maakt het werk ook juist zo leuk.”

Je werkt hier al dertig jaar. Hoe is dat zo gegroeid?

“Ik heb theologie gestudeerd en daarna ben ik voor de klas gaan staan. Uiteindelijk heb ik hier achttien jaar lesgegeven. In die jaren kwamen er steeds meer taken bij en werd ik ook leerlingbegeleider. Op een gegeven moment werd me gevraagd of ik coördinator wilde worden voor leerlingen die extra ondersteuning nodig hadden. Zo ben ik daar langzaam ingerold. Toen de functie van ondersteuningscoördinator vrijkwam, heb ik gesolliciteerd en zo ben ik op deze plek gekomen.”

Mis je het lesgeven soms?

“Soms mis ik het directe contact met leerlingen en het opbouwen van een band. Dat vang ik deels op doordat ik nog bij leerlingcasussen betrokken ben. Ik begeleid leerlingen niet één-op-één zoals de collega’s in het team dat doen, maar bij sommige trajecten ben ik wel intensief betrokken. Dat contact blijft waardevol.”

Wat zijn voor jou de momenten waarop je denkt: hier doe ik het voor?

“Dat zijn vaak geen grote, maar juist kleine momenten. Als ouders na een traject dankbaar zijn. Of als een leerling na een gesprek appt: ‘Fijn dat we hebben gesproken, hier kan ik verder mee.’ Dat zijn de momenten waarop je naar huis gaat en denkt: ja, dit maakt het werk zo mooi.”

Wat doet de school om nieuwe collega’s welkom te laten voelen?

“Je merkt hier meteen: iedereen is benaderbaar. Of je nu een vraag hebt voor een docent, iemand uit het ondersteuningsteam of de conciërges: iedereen helpt je op weg. Voor nieuwe docenten zijn er ook collega’s die extra begeleiden en we hebben intervisiemomenten. Je staat er dus niet alleen voor. Dat maakt starten echt makkelijker.”

Hoe zit het met je eigen ontwikkeling binnen de school?

“Wat ik hier sterk vind, is dat er echt wordt gekeken naar wat jij wil. In gesprekken komt altijd de vraag terug: zit je nog op je plek of wil je je verder ontwikkelen? Wil je een opleiding volgen of je verdiepen in een bepaalde richting, dan wordt er meegedacht hoe dat mogelijk kan worden gemaakt. Soms via een opleiding of lerarenbeurs, soms intern. Die ruimte is er.”